Dün işten eve döndüğümde kayınvalidem banyodan çırılçıplak çıktı. Bir an beyni… · @AmaterasuX20 · TwKit

@AmaterasuX20

Dün işten eve döndüğümde kayınvalidem banyodan çırılçıplak çıktı. Bir an beynimden vurulmuşa döndüm. Hemen başımı başka tarafa çevirip bağırdım: “Anne! Lütfen hemen içeri dönüp üzerinize bir şeyler giyin!” O ise ellerini iki yana açtı: “Ne var bunda korkacak? Ben yabancı mıyım? Sen benim damadımsın, oğlum sayılırsın.” Ben de dedim ki: “Siz kadınsınız, ben erkeğim. Böyle bir durumda ne yapmamı bekliyorsunuz?” “Sen de ne kadar tutucusun! Kızımın evinde bile rahat davranamayacak mıyım?” Eşim eve dönünce ne olduğunu sordu. Kayınvalidem, duş alırken geceliğini yanına almayı unuttuğunu ve evde kimsenin olmadığını sandığını söyledi. Ben de: “Ben bugün eve erken geldim!” dedim. Elini sallayarak: “Daha kurulanmamıştım bile. Siz erkekler de her şeyi mesele ediyorsunuz!” Elimdeki ekmekleri ayakkabılığın üzerine bıraktım. “Tamam, siz ana kız birlikte yaşayın. Ben gidiyorum.” Eşim beni durdurdu. Kayınvalidem hemen çıkıştı: “Kızımı bu yaşa kadar büyüttüm. Şimdi birkaç günlüğüne evine gelmişim, bir de senin suratını mı çekeceğim?” Ben de: “Burası benim evim. Kendi evime dönerken bile saklanmam mı gerekiyor?” Eşim annesinin bunu bilerek yapmadığını söyledi. “Kapıyı açar açmaz, üzerine bir havlu bile almadan dışarı fırlıyor. Buna mı istemeden oldu diyorsunuz?” Kayınvalidem: “Ben yarın giderim! Burada böyle muamele görmeye niyetim yok!” Ben de: “Sizi kovmuyorum. Sadece bundan sonra biraz daha dikkatli olmanızı istiyorum!” Eşim beni kenara çekti: “Bu kadar büyütmene gerek var mı? O benim annem!” “Senin annen olabilir ama benim annem değil. Ben bir erkeğim. Böyle bir durumda ne yapmamı bekliyorsun?” Kayınvalidem odasına girip kapıyı büyük bir gürültüyle çarptı. Eşimin gözleri doldu: “Biraz alttan alamaz mıydın?” “Bütün gün çalışıp yorgun argın eve geliyorum. Kapıyı açınca böyle bir manzarayla karşılaşıyorum. Bir de hiçbir şey olmamış gibi mi davranayım?” Eşim annesinin yaşlı olduğunu, bu yüzden fazla üstüne gitmemem gerektiğini söyledi. Ben de: “O zaman bir gün babam senin karşında üstü çıplak dolaşsa hoşuna gider mi?” Hiçbir şey söylemeden yatak odasına gitti. Ben salonda oturdum. Aldığım ekmeklere bile dokunmadım. İçim sıkılıyordu. Kayınvalidem odasından kıyafetlerini getirmemizi istedi ama kimse gitmedi. On dakika sonra giyinmiş, çantasını hazırlamış, çıkmaya hazırlanıyordu. Eşim onu durdurmaya çalıştı. Kayınvalidem: “Ben gidiyorum. Burada kimsenin gözüne batmak istemiyorum.” Eşim bana baktı. Ben de: “Ne söylememi istiyorsunuz? ‘Anne, gitmeyin ama bundan sonra odadan çıkmadan önce giyinin’ mi diyeyim?” Kayınvalidem ise ömrünün büyük kısmını yaşadığını ama hayatında ilk kez birinin kendisinden bu kadar rahatsız olduğunu söyledi. Sonunda gitmedi. Ama eşim bütün gece benimle konuşmadı. Aldığım ekmekler de sabaha kadar öylece kaldı. Bugün kayınvalidem bir not bırakıp memleketine dönmüş. Eşim ağlayarak annesini benim kaçırdığımı söyledi. Ben de: “Kendi isteğiyle çıplak dışarı çıktı. Ben iki laf söyledim diye mi çekip gitti?” Eşim: “Hiç görmemiş gibi davranamaz mıydın?” Ben de: “Karşımda koskoca insan duruyor! Kör müyüm ben?” Kayınvalidem damadının karşısına çırılçıplak çıktı. Ben de birkaç söz söyledim diye suçlu mu oldum? Siz benim yerimde olsaydınız gerçekten hiçbir şey görmemiş gibi davranabilir miydiniz?

曝光 45 · 评论 0 · 点赞 0 · 书签 0