พ่อเพิ่งเผาไปได้ไม่ถึงชั่วโมง พี่ชายก็วางเอกสารสละสิทธิ์มรดกต่อหน้าญาติผู้ใหญ่… · @yqgyx123 · TwKit

@yqgyx123

พ่อเพิ่งเผาไปได้ไม่ถึงชั่วโมง พี่ชายก็วางเอกสารสละสิทธิ์มรดกต่อหน้าญาติผู้ใหญ่ทุกคน แล้วดันไปตรงหน้าน้องสาว “แต่งงานออกไปแล้ว บ้านนี้ไม่เกี่ยวกับเธอแล้ว” เขาไม่รู้ว่า ในกระเป๋าของน้องสาวมีสมุดบัญชีเล่มเก่าที่พ่อทิ้งไว้ให้ ในนั้นมีตัวเลขหนึ่งเขียนไว้: 1.8 ล้าน มินอายุ 34 ทำงานเป็นนักบัญชีอยู่กรุงเทพฯ พี่ต้นอายุ 39 อยู่บ้านหลังเก่ากับพ่อที่โคราชมาตลอด แม่จากไปตั้งแต่สองพี่น้องยังเด็ก พ่อเลี้ยงมาคนเดียว สิบปีที่ผ่านมา มินโอนเงินให้พ่อเดือนละ 8,000 บาท ไม่เคยขาดสักเดือน พ่อเข้าโรงพยาบาลเมื่อไหร่ เธอลางานกลับมาเฝ้าไข้ ค่ารักษาส่วนใหญ่ก็เป็นเธอที่จ่าย พี่ต้นทำธุรกิจอะไหล่รถยนต์ แต่หลายปีมานี้ขาดทุนมาตลอด คืนก่อนพ่อเข้าโรงพยาบาลครั้งสุดท้าย พ่อยัดสมุดปกแข็งสีซีดเล่มหนึ่งใส่มือมิน “เก็บไว้ดีๆ อย่าให้พี่เขาเห็น” มินเปิดดูแวบเดียว เห็นแต่ตัวเลขเต็มไปหมด คิดว่าเป็นบัญชีเงินเก็บของคนแก่ เลยไม่ได้อ่านละเอียด วันเผาศพ พอแขกกลับกันหมด พี่ต้นเรียกญาติผู้ใหญ่ไม่กี่คนมาที่ศาลาวัด แล้วหยิบเอกสารปึกหนึ่งออกมา “มิน เซ็นซะ สละสิทธิ์มรดก บ้านกับที่ดินเป็นของพี่ จะได้ไม่ต้องยุ่งยากทีหลัง” มินยังไม่ทันพูด พี่ต้นก็พูดต่อ “โอนเดือนละแปดพัน คิดว่าตัวเองกตัญญูมากแล้วเหรอ” “พ่อไข้ขึ้นตอนตีสอง ใครแบกไปโรงพยาบาล หลังคารั่ว ใครปีนขึ้นไปซ่อม ตอนเธอนั่งตากแอร์อยู่กรุงเทพฯ พี่เฝ้าพ่ออยู่ตรงนี้” ป้าถอนหายใจ “พี่น้องกันแท้ๆ อย่าทะเลาะกันเลย เซ็นไปเถอะลูก” มินก้มหน้า ไม่พูดอะไร ที่พี่พูดมา ไม่ใช่เรื่องโกหกทั้งหมด เธอหยิบปากกาขึ้นมา ปลายปากกาแตะกระดาษแล้ว แล้วเธอก็เห็นข้อความบรรทัดข้างล่าง “บิดามีหนี้ค้างชำระแก่นายต้นเป็นจำนวน 1,800,000 บาท ให้หักชำระก่อนแบ่งมรดก” 1.8 ล้าน มือของมินหยุดนิ่ง “พ่อติดหนี้พี่ 1.8 ล้านตั้งแต่เมื่อไหร่” “ค่าใช้จ่ายในบ้านหลายปีมานี้ พี่ออกให้ทั้งนั้น” “มีหลักฐานไหม” “พ่อลูกกัน จะเอาหลักฐานอะไร!” มินวางปากกาลง หยิบสมุดเล่มนั้นออกจากกระเป๋า ครั้งนี้เธอเปิดอ่านทีละหน้า พอเห็นสมุด หน้าพี่ต้นก็เปลี่ยนเป็นครั้งแรก ค่าสินค้าที่ค้างซัพพลายเออร์ ค่างวดรถของพี่ต้น เงินที่พี่ต้นยืมคนรู้จักมาหมุน ทุกรายการ พ่อเป็นคนจ่ายแทนพี่ต้น วันที่ จำนวนเงิน ชื่อเจ้าหนี้ เขียนไว้ชัดเจน ใต้รายการสุดท้าย พ่อใช้ปากกาแดงเขียนยอดรวมไว้ 1.8 ล้าน ทั้งศาลาเงียบกริบ “พี่ไม่ได้เขียนตัวเลขผิดหรอก” “พี่แค่เอาเงินที่พ่อใช้หนี้แทนพี่ มาเขียนกลับด้านว่าพ่อเป็นหนี้พี่” ปากพี่ต้นขยับ แต่ไม่มีเสียงออกมา มินเปิดไปหน้าสุดท้าย หน้านั้นไม่มีตัวเลข มีแต่ลายมือโย้เย้ของพ่อ ลงวันที่สองอาทิตย์ก่อนพ่อเสีย “เงินที่ต้นติดพ่อ พ่อไม่เอาคืนแล้ว มันเป็นลูกพ่อ แต่ถ้ามันเอาเรื่องนี้ไปรังแกมิน มิน ลูกอย่ายอมมัน” ป้ารับสมุดไปดูอยู่นาน แล้วหันไปหาพี่ต้น “พ่อแกปกป้องแกจนวันตาย แกยังทำกับน้องได้ลงคอ” วันนั้น ไม่มีใครเร่งให้มินเซ็นอีกเลย หนึ่งเดือนต่อมา สองพี่น้องนั่งอยู่ในสำนักงานทนาย พี่ต้นไม่มีหลักฐานเรื่องหนี้ 1.8 ล้านมาสักชิ้น พอทนายถาม เขาพูดแค่ประโยคเดียว “ผมเข้าใจผิดเอง” เรื่องเอกสารเสร็จ มินพูดขึ้น “เมื่อหกเดือนก่อน พ่อมายืมเงินมิน 3 แสน บอกว่าพี่โดนเจ้าหนี้ตาม กลัวพี่โดนฟ้อง” พี่ต้นเงยหน้าขึ้นทันที “3 แสนนั้น มินไม่คิดแล้ว ถือว่าเป็นครั้งสุดท้ายที่มินให้พ่อ” “บ้าน ถ้าพี่อยากอยู่ก็อยู่ต่อไป จะแบ่งยังไงก็ว่าไปตามกฎหมาย มินไม่เอาเกินสักบาท และไม่ขอน้อยกว่านั้นสักบาท” เธอลุกขึ้น เดินไปที่ประตู แล้วหันกลับมา “พี่” “มินแต่งงานออกไปแล้วจริงๆ” “แต่พ่อมีลูกสองคน” “ไม่ใช่มีแค่พี่คนเดียว” พี่ต้นนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นนาน เขาคิดว่า พ่อตายไปแล้ว บัญชีพวกนั้นก็มีแต่เขาที่รู้ เขาไม่เคยคิดเลยว่า คนที่ทำให้เขาพูดไม่ออก จะเป็นพ่อที่จากไปแล้ว (เรื่องสมมติ ไม่ใช่เหตุการณ์จริง)

曝光 1188 · 评论 3 · 点赞 5 · 书签 2