“พี่อายุจะ 40 แล้ว ทำงานไม่ทันเด็กรุ่นใหม่หรอก ลูกค้ารายใหญ่ต่อไปไม่ต้องแตะแล้… · @yqgyx123 · TwKit

@yqgyx123

“พี่อายุจะ 40 แล้ว ทำงานไม่ทันเด็กรุ่นใหม่หรอก ลูกค้ารายใหญ่ต่อไปไม่ต้องแตะแล้วนะคะ” คนที่พูดประโยคนี้ คือเด็กใหม่ที่เธอสอนงานมากับมือตลอดสามเดือน และเป็นผู้จัดการคนใหม่ของเธอ เธอไม่เถียงสักคำ ส่งมอบลูกค้าที่ดูแลมาเก้าปี ยอดซื้อปีละกว่ายี่สิบล้านบาท พร้อมเอกสารครบทุกหน้า หนึ่งเดือนต่อมา ลูกค้าระงับการต่อสัญญา บอสเรียกเธอกลับมากู้สถานการณ์ เธอถามกลับแค่ประโยคเดียว บอสตอบไม่ได้ วรรณ อายุ 39 ทำงานที่บริษัทค้าวัสดุก่อสร้างแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ มา 12 ปี ตอนเข้ามาใหม่ๆ บริษัทมีกันแค่ 8 คน ปีที่ลำบากที่สุด เธอไม่ได้เงินเดือนสองเดือน แถมออกค่าน้ำมันเองขับไปหาลูกค้าที่ชลบุรี ลูกค้าบริษัทอสังหาฯ รายนั้น เธอวิ่งไปคุยถึงหกรอบกว่าจะได้งาน เก้าปีที่ผ่านมา ฝั่งนั้นเปลี่ยนผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อมาสามคน ทุกครั้งเธอเป็นคนประสานเอง ปลายปีที่แล้ว บอสพูดกับเธอเองว่า ปีหน้าตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายขาย จะพิจารณาเธอเป็นคนแรก เธอใช้เวลาสามเดือนเขียนแผนงานของแผนก สามเดือนก่อน บอสพาสาวอายุ 26 คนหนึ่งเข้ามา ชื่อนาน่า “หลานสาวผมเอง จบโทเมืองนอก ฝากช่วยสอนงานหน่อยนะ” วรรณสอนให้ทุกอย่างกับมือ ครั้งหนึ่งลูกค้าขอแก้ใบเสนอราคากะทันหัน นาน่าส่งอีเมลต่อมาให้ “พี่วรรณ ช่วยทำให้หน่อยนะคะ คืนนี้หนูมีนัด” วรรณนั่งทำถึงสามทุ่ม วันรุ่งขึ้น เอกสารถูกส่งออกไปในชื่อนาน่า แล้วก็ถึงวันจันทร์วันนั้น บอสประกาศ: นาน่ารับตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายขาย “บริษัทต้องปรับให้ทันสมัย คนเก่าช่วยกันซัพพอร์ตเด็กใหม่ด้วยนะ” ในห้องประชุม ไม่มีใครกล้ามองหน้าวรรณ หลังประชุม นาน่าพูดประโยคที่อยู่ข้างบนนั้น ประตูห้องเปิดอยู่ ข้างนอกได้ยินกันหมด วรรณถามแค่ว่า “นี่เป็นมติอย่างเป็นทางการของบริษัทใช่ไหม” “แน่นอนค่ะ” “งั้นรบกวนส่งอีเมลมา ระบุขอบเขตการส่งมอบงานให้ชัดเจนด้วย” “จำเป็นด้วยเหรอคะ” “ยอดเงินสูง วันหลังจะได้แบ่งความรับผิดชอบกันชัดๆ” หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เธอส่งมอบสัญญา ใบเสนอราคา และรายชื่อผู้ติดต่อทั้งหมด จุดเสี่ยงแต่ละจุด เธอเขียนแยกไว้หน้าละเรื่อง วันสุดท้าย เธอเตือนว่า ต้องยืนยันสเปกวัสดุก่อนสิ้นเดือน แต่ละไซต์งานต้องการไม่เหมือนกัน ห้ามเอาราคาเดิมมาใช้ นาน่าไม่เงยหน้าขึ้นมาด้วยซ้ำ “พี่วรรณ เรื่องแค่นี้หนูอ่านเข้าใจค่ะ” ใบส่งมอบงานมีลายเซ็นสามคน: วรรณ นาน่า และบอส ห้องทำงานของเธอถูกเรียกคืน โต๊ะถูกย้ายไปอยู่ข้างเครื่องปริ้นต์ คืนหนึ่งที่อยู่ทำงานดึก เธอเดินผ่านห้องประชุม เห็นนาน่านั่งจ้องตารางราคาอยู่คนเดียว ตาแดงๆ นาน่าปิดโน้ตบุ๊กทันที “หนูไม่เป็นไรค่ะ” วรรณยืนอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เดินจากไป สองสัปดาห์ต่อมา ลูกค้าโทรมา: รุ่นวัสดุผิด ค่าขนส่งตกหล่น นาน่าโทรหาวรรณ “พี่ช่วยทำใบใหม่ให้หน่อยค่ะ” “ได้ ส่งอีเมลงานมา ระบุงานกับสิทธิ์อนุมัติราคาให้ชัด” “เมื่อก่อนพี่ก็กระตือรือร้นดีนี่คะ” “เมื่อก่อนพี่เป็นคนรับผิดชอบ ตอนนี้น้องเป็นผู้จัดการ” อีกสองสัปดาห์ ลูกค้าแจ้งอย่างเป็นทางการ: ระงับการเจรจาต่อสัญญา บอสทุบโต๊ะ “บริษัทเลี้ยงเธอมา 12 ปี จะยืนดูเฉยๆ เหรอ” วรรณวางใบส่งมอบงานลงบนโต๊ะ “คนกันเองทั้งนั้น ต้องแบ่งชัดขนาดนี้เลยเหรอ” “ตอนให้ฉันสละตำแหน่ง บอสก็ไม่ได้พูดคำว่า ‘คนกันเอง’” “ลูกค้าฉันก็ส่งให้แล้ว ตำแหน่งฉันก็หลีกให้แล้ว พอมีปัญหา จะให้ฉันกลับมารับผิดชอบ” “ความรับผิดชอบของผู้จัดการ ให้ฉันแบก แล้วตำแหน่งผู้จัดการล่ะคะ” บอสเงียบไปนาน “นาน่ายังเด็ก ต้องฝึกอีกเยอะ” “งั้นก็ให้เธอฝึกต่อไปเถอะค่ะ” หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เธอยื่นใบลาออก “บริษัทลำบากที่สุด เธอจะไปเหรอ” “ตอนบริษัทไม่มีเงินจ่ายเงินเดือน ฉันยังไม่ไปเลยค่ะ ที่ลำบากตอนนี้ คือบอสไม่ยอมรับว่าเลือกคนผิด” บริษัทใหม่ให้ตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายขาย เงินเดือนเพิ่ม 40% อำนาจหน้าที่เขียนไว้ในสัญญาชัดเจน เธอไม่เอาเอกสารเก่าออกมาสักแผ่น ไม่โทรหาลูกค้าเก่าสักสาย หลายเดือนต่อมา บริษัทอสังหาฯ รายนั้นเปิดประมูลแบบสาธารณะ ในวันพิจารณา บอสพานาน่าเดินเข้ามา แล้วก็ชะงัก “เธอจะมาแย่งงานบริษัทเก่าเหรอ” “ประมูลเปิด ใครมีคุณสมบัติก็เข้าได้ แข่งกันตามปกติค่ะ” ผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อเดินเข้าห้อง “ผู้จัดการวรรณ ทีมพร้อมหรือยังครับ” หน้าบอสเปลี่ยนสีทันที หลังประชุม เขาตามออกมา “รู้งี้ว่าเธอให้ความสำคัญกับตำแหน่งนี้ขนาดนี้ ตอนนั้นผม…” “สิ่งที่ฉันใส่ใจไม่ใช่ตำแหน่งค่ะ แต่คือทำงานไปเท่าไหร่ ก็ควรได้รับความเคารพเท่านั้น” หน้าลิฟต์ นาน่าวิ่งตามมา “พี่วรรณ วันนั้นที่หนูพูด… ขอโทษนะคะ” “ลุงบอกหนูว่า ยังไงพี่ก็ต้อง…” เธอพูดไม่จบ “ยังไงพี่ก็ต้องลาออก เลยให้รีบรับลูกค้ามาก่อน” วรรณพูดต่อให้ “พี่รู้” “แล้วทำไมพี่ยังเขียนทุกอย่างไว้ละเอียดขนาดนั้น” วรรณกดลิฟต์ “พี่ไม่ได้เขียนให้น้อง พี่เขียนให้ลูกค้า” “ไซต์งานที่เขาไว้ใจเรามาเก้าปี จะพังเพราะเรื่องระหว่างเราไม่ได้” ประตูลิฟต์ปิดลง (ดัดแปลงจากประสบการณ์จริงของผู้อ่าน)

曝光 2261 · 评论 1 · 点赞 14 · 书签 8